DHCP – nedir bu? – Blog

Dinamik Ana Bilgisayar Yapılandırma ProtokolüDHCP olarak kısaltılan 1993’te tanımlanmış ve artık modern BT altyapılarına sıkı bir şekilde entegre edilmiş bir protokoldür. Protokol, ağa yeni entegre edilen cihazların otomatik olarak yapılandırılmasını mümkün kılar. Buna IP adreslerinin dinamik ataması ve ağ maskesi gibi diğer yapılandırmalar da dahildir. DHCP’nin tam olarak nasıl çalıştığını ve bu konuda bilmeniz gerekenleri öğrenmek için aşağıyı okuyun.

Reklamcılık

Dinamik Ana Bilgisayar Yapılandırma Protokolünün gerekliliğini ve çalışma prensibini anlayabilmek için aşağıdaki soruların yanıtlanması gerekmektedir. Ağdaki bir cihazı nasıl tanırsınız? Hangi cihaz kendi ev ağınıza, hangisi internete ait? Bu tür sorulara IP adresi, alt ağ maskeleri ve hatta DNS sunucuları gibi terimlerle yanıt verilebilir. Standart protokol DHCP mevcuttur, böylece konfigürasyon parametrelerinin atanması ilk etapta mümkün olur. Bu, şirketinizin BT yöneticileri gibi ağ yöneticilerinin şirket ağındaki IP adreslerini otomatik ve merkezi olarak atamasına olanak tanır. Ağa bağlanan her cihaza (bilgisayar, akıllı telefon veya tablet) DHCP aracılığıyla benzersiz bir IP adresi atanır. DHCP ayrıca aşağıdaki yapılandırmaları da yönetir:

  • Ağ maskesi veya alt ağ maskesi: IP adresi içindeki ağ veya ana bilgisayar kısmının adreslenmesi.
  • Geçit: İki sistem arasında bağlantı oluşturan bileşen.
  • Etki Alanı Adı Sistemi sunucusu (DNS sunucusu): Çevrimiçi ad çözümleme isteklerine yanıt verir. Bu olmasaydı, örneğin, alanlar yerine ilgili IP adreslerini ezbere bilmeniz gerekirdi.
  • Zaman ve NTP sunucusu: Zaman senkronizasyonu.

Protokol olmasaydı ağ yöneticisinin bu ayarları her bilgisayarda manuel olarak yapması gerekirdi. Dolayısıyla DHCP, ağ parametrelerinin kolay kullanımı ve yapılandırılması gibi temel avantajı sağlar.

DHCP sunucusu açık Arka plan süreci ve ağa bağlanmak isteyen bir DHCP istemcisinden gelen isteği UDP bağlantı noktası 67’de bekler. Önceden tanımlanmış bir konfigürasyon dosyası gerekli parametreleri içerir ve bunlar daha sonra konfigürasyon için otomatik olarak istemciye gönderilir. Bir DHCP sunucusunun üç farklı çalışma modu vardır:

  • Manuel atama: Ayrıca istatistiksel DHCP olarak da adlandırılır. DHCP sunucusunda ayarlanan IP adresleri, sabit MAC adreslerine (cihazın net bir şekilde tanımlanması için bireysel ağ bağdaştırıcısının donanım adresi) atanır. Adresler kalıcı olarak atanır ve dezavantajı, adreslerin yalnızca kalıcı olarak atanması nedeniyle ağa hiçbir ek istemcinin entegre edilememesidir. Ancak güvenlik açısından bakıldığında bu da arzu edilebilir.
  • Otomatik Atama: Bu eşlemeyle, DHCP sunucusu tarafından belirli bir IP adresi aralığı atanır. Adresler birbirine bağlandıktan sonra süresiz olarak bağlı kalırlar. Dezavantajı ise alanın tamamen tahsis edilmesi durumunda yeni istemcilerin IP adresi alamamasıdır.
  • Dinamik tahsis: Önceki iki yöntemin aksine, dinamik atamada atama zamanla sınırlıdır. Bu, DHCP sunucusunun, yapılandırma dosyasında bir istemciye ne kadar süreyle IP adresi verilebileceğini belirlediği anlamına gelir. Yönetici tarafından belirlenen bu süre BT’de “kira süresi” olarak da bilinir.


(mimi)

Haberin Sonu

Dinamik Ana Bilgisayar Yapılandırma ProtokolüDHCP olarak kısaltılan 1993’te tanımlanmış ve artık modern BT altyapılarına sıkı bir şekilde entegre edilmiş bir protokoldür. Protokol, ağa yeni entegre edilen cihazların otomatik olarak yapılandırılmasını mümkün kılar. Buna IP adreslerinin dinamik ataması ve ağ maskesi gibi diğer yapılandırmalar da dahildir. DHCP’nin tam olarak nasıl çalıştığını ve bu konuda bilmeniz gerekenleri…

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir